donderdag 30 april 2015
SHOWCASE OF CITRUS, 2
Vergeten te vertellen dat we de koeien gevoerd hebben met een heel krat sinaasappels! Grappig! Je gooit de sinaasappels van de truck en die beesten eten ze allemaal op. Nooit geweten dat ze die lusten!
SHOWCASE OF CITRUS
SHOWCASE OF CITRUS
Vandaag alweer een relaxte start met wat na sudderen op bed, wat lezen, eten, drinken, op de diverse beeldschermen en tutten in de
badkamer.
Deze ochtend staat mijn mani-pedi op het programma.
We zijn
er keurig op tijd, dus om 10:00 uur wandel ik naar binnen.
Ik vond het heerlijk, vooral de pedicure. Je stoel waarin
je plaatsneemt is een massagestoel die je rug masseert. Nice! Voetjes mogen
lekker in een warm badje en dan gaat het beginnen. Het waren in dit geval
allemaal Vietnamezen die daar werkten, dus je verstaat er echt he-le-maal niets
van!
Er wordt flink aan mijn nagels en voeten gepulkt, krijg
een paraffinemasker, en ik word heerlijk
gemasseerd. Dan het lakken, dat doen ze snel! Eerst een basecoat aan beide
voeten, meteen 1e laag lak, direct gevolgd door 2e laag lak en hoppa!, Top coat en
klaar! Ik doe er altijd uren over om elk laagje eerst goed te laten drogen
voordat ik de volgende aanbreng.
Voor de manicure moest ik jammer genoeg uit de lekkere
stoel en schuifelen (want natte teennagels!) naar een gewone stoel en tafel. Hier werd
alles nog eens dunnetjes overgedaan.
Weet ik veel, ik heb het nog nooit gedaan, dus ik moest
wel lachen toen er bovenop de tafel aan allebei de kanten uit een roostertje
een aircowindje kwam. Dit is om je nagels te laten drogen na elke laag lak, die
er overigens weer net zo snel op gaat als op je teennagels.
Hierna moest ik naar een andere tafel schuifelen, en
moest ik met handen en voeten opnieuw in een windje gaan zitten en er scheen zo’n
blauwige lamp.
Na een kwartiertje was ik klaar. In totaal duurde het
ongeveer 60 minuten. Ik had het complete pakket en was $ 45,00 kwijt. Ik ben
erg tevreden, al heeft ze mijn nagels in een heel andere vorm gevijld als ik
gewend ben...
Bij dit pakket hoorde ook nog een drankje. Ik kon kiezen
uit champagne, rode wijn of soda. Ha ha, champagne om 10 uur terwijl je nagels
gedaan worden!
(Ik had overigens gewoon een flesje water...)
Hierna had ik dus nog alle tijd om te winkelen. Geen tassen
vol, ik heb me ingehouden. Gewoon mijn lijstje afgewerkt, en alhoewel ik dus 3
uur de tijd had, heb ik nog niet alles kunnen vinden.
Ik liep net de CVS uit, toen ik zag dat Mark al 5x had
gebeld. Zij waren net het winkelcentrum binnen gekomen, en we vonden elkaar
snel. De mannen hebben een ijsje van Cold Stone genomen. Lekker, hoor! Hier mengen
ze jouw keuze ijs, met allerlei andere dingetjes (div nootjes, sausjes,
chocolade, fruit, brownies…) op een stenen ijskoude plaat.
Mark slaagt nog voor zijn witte Adidas gympen (ik
had al zwarte gescoord. Ik wilde in eerste instantie ook witte, maar dat is een
beetje gek als we die dan allebei aandoen… En zwarte gympen had ik nodig,
dus..)
We vertrekken richting Clermont, naar The Showcase of
Citrus. We zijn daar om 15.30 uur en de volgende 4x4 tour is om 16.00 uur. We hebben
nog een halfuurtje om rond te kijken, dus.
Het doet ons denken aan “Robert was
here” in The Everglades van vorig jaar.
De tour is leuk. Onze gids, ‘Gator Johnny’ vertelt leuke
fun facts en is gewoon een grappige vent. We rijden in een monster truck (Morris blij!) door
de citrusboomgaarden en het moeras. We zien onderweg een slang en een
alligator. Zo’n beetje aan het eind komen we bij de koeien (een mix van Angus koe en, ehhh, ja, nog iets...). Ze hebben schattige
kalfjes en ook is er een Texas Longhorn (indrukwekkend beest!) en een Watusi.
Verder lopen er een aantal waterbuffels rond. Zij maken
de dienst uit, hier, en jagen die Longhorn, met zijn indrukwekkende lange
horns, weg.
Ook huppelen er een zebra en een ezel rond.
Leuke middag en ik ben blij dat we de moeite hebben
genomen om hier toch nog naar toe te gaan.
Eenmaal terug in Floridays, ga ik douchen en Flynn en
Mark gaan nog zwemmen.
We gaan uit eten bij TGIF. We beginnen met een cocktail,
uiteraard, en eten prima.
Flynn is opnieuw doodmoe en valt in slaap op mijn schoot.
Terug op het resort kijken Moos en Mark, natuurlijk, sport. Baseball dit keer: St. Louis Cardinals vs. The Phillies...
DOWNTOWN DISNEY
DOWNTOWN DISNEY
We zijn er ’s avonds er nog wel op uit gegaan, maar omdat
we morgenavond uit eten gaan, zijn we naar Downtown Disney gegaan i.p.v naar de Swirl. Dat kan op andere plekken ook nog.
We hebben geen GPS (we hebben een sd kaartje te leen
gekregen van Alberdina voor in de TomTom
met de Amerikaanse wegen erop, maar de avond voor vertrek was te laat om het te
installeren), dus we zoeken met de kaart de weg.
Klassiek beeld: man achter stuur, vrouw met kaart. Gelukkig
is Mark heel goed in navigeren en de weg vinden, want ik verdwaal nog op de
vierkante meter! Ook nog met kaart, ja!
Maar goed, we vinden de weg moeiteloos en ook hier is
alles GROOT. Ik had geen idee, ik had het beeld van een schattig, klein
wandel-eet-drink-shopgebied. Niet dus, maar ik vond het wel leuk om even gezien
te hebben.
Bij heel veel restaurants, bars en cafés is er live
muziek. Jammer is wel, dat ze aan het verbouwen zijn en veel is afgeschermd met
hoge wanden. Het oogt nu een beetje rommelig.
Wij nemen een koffie bij de Starbucks (ik beledig nu vast
“echte koffieliefhebbers”, maar ik krijg altijd een prima bakkie hier), en de
jongens nemen ieder een Italiaans ijsje.
Eigenlijk zijn we doodop, dus we houden het redelijk snel
weer voor gezien.
Flynn duikt direct zijn bed in en Mark en Moos kijken,
zoals échte mannen dat doen ( :) ), sport.
Speciaal voor de vakantie heb ik (eindelijk!) een
E-reader gekocht, waardoor we niet zo hoeven te sjouwen met kilo’s boeken. Werkt
prima, ik ben er blij mee.
Lezen, dus, en dan tukken!
Een setje foto's
Banyan Tree in Coral Gables
The Venetian Pool
Wat een lokatie en wat een historie
Aquatica gaat nooit vervelen
Monster Jam !!
Tijdens de rondrit op de monster truck door Showcase of Citrus kwamen we deze slang tegen.
Hier eindigden we vorig jaar, nu gelukkig nog nieteens halverwege. TGIFdinsdag 28 april 2015
Florida Mall
Florida Mall
Vannacht heb ik beter geslapen, zo goed als aan één stuk
door tot ongeveer 06:15 uur. Flynn was toen al wakker en Morris kort daarna.
Mark sliep rustig door…
Na het ontbijt zijn we naar de Florida Mall geweest, en
die is GROOT !!! De malls hier in Florida zijn allemaal gelijkvloers (voor
zover wij tot nu toe hebben gezien), dus je legt heel wat (kilo) meters af. Wij
zijn malls gewend die meerdere verdiepingen hebben, en eigenlijk vind ik dat
wel handiger. Je loopt je hier rot van de ene kant naar de andere kant, maar,
als het om winkelen gaat zul je mij (in tegenstelling tot de rest van de
familie) niet horen klagen…
We hebben uiteindelijk een flinke buit binnengehaald. We begonnen
bij Toys R’Us en dat was het toppunt van de dag voor Morris. Hij kijkt vaak naar
“Skylander Boy and Girl” en die winkelen hier ook vaak, dus hij móest hier
gewoon naar toe. Ze hebben allebei de
kar volgeladen en toen Flynn met zijn eigen pinpas ging afreken schrok hij toch
wel even !
Ik heb nog een boek gekocht: “The Giving Tree” van Shell
Silverstein en chalkboard paper. Dat leek me leuk om te gebruiken na een
yogales i.p.v. gewoon papier.
We hebben ook nog een verjaardagscadeau voor Sem gekocht.
Die was vrijdag jarig en het feestje komt er nog aan!
Hierna naar American Eagle Outfitters voor Mark en
mezelf, Footlocker for Kids voor Adidas gympen voor Flynn en flink wat
sneakersokken, Old Navy voor een zomerse yoga outfit en schoenen voor mezelf,
shirts, zwembroeken voor de jongens en een basketball outfit voor Morris.
Toen was het tijd voor een Starbucks. Ook nog even paniek
toen we de AEO tas kwijt waren! Shit, wanneer hebben we die voor het laatst
gezien??? Uiteindelijk dachten we dat dit bij Footlocker was, en ja hoor, ze
hadden de tas gevonden en apart gezet. OMG, slecht voor mijn hart, dit !
Toen was het al lunchtijd geweest, dus toch maar wat
eten. Geen vette bek, maar lekker sushi gegeten. Die gaat op de lopende band en
dan pak je eraf wat je wilt hebben, grappig! Ik had dit al wel eens gezien,
maar nog nooit zelf gedaan. Ik vind het wel lekker, maar volgens Mark is dit
het lekkerste eten ooit. Ik denk dat we vaker deze vakantie in een sushi
restaurant gaan komen…
Mark is met de mannen naar de Game Stop (of zoiets???)
gegaan, en ik naar Victoria’s Secret. Ik dacht: dat doe ik wel even. Ehhh, nee…daar
doe je niet ‘even’ over… Ik heb een uur gedaan over het passen en kopen van 1
BH en 4 slipjes. Het ziet er allemaal fantastisch uit, maar ze weten je wel
vast te houden. Alles duurt er lang (sorry jongens…).
Ik had natuurlijk nog meer noten op mijn zang, maar de
koek was echt op.
Ik heb voor morgenochtend een afspraak gemaakt voor een
manicure en een pedicure. Gewoon met mijn eigen nagels, ik hou zelf niet zo van
acryl/gelnagels. Ik ga daar alleen maar aan pulken.
Morgenochtend om 10:00 uur gaat een Aziatisch
mannetje/vrouwtje mijn nagels doen. Ik ben toch zo benieuwd!
De mannen zetten mij dan af en halen mij een paar uur
later weer op. Ik wil nog een paar gympen voor mezelf scoren. Flynn en Morris
hebben een nieuwe zomerjas nodig en ik wil nog snuffelen bij The Gap. En voor
Joyce ga ik nog kijken voor een tas… ik ben nog wel even bezig.
Eenmaal terug in Floridays, hebben de jongens zoet
gespeeld met hun speelgoed, en natuurlijk nieuwe video’s opgenomen voor
FlynnSemTV de nummer 1 en voor MorrisStijnTV. Allemaal kijken !!!
Ze wilden nog zo graag zwemmen, dus dat zijn ze nu aan
het doen. Ik heb gelezen (Nicci French: Waiting for Wednesday) en heb mijn
oefeningen voor mijn rug gedaan. Die had er niet zo’n zin in vandaag…
We gaan een soep en broodje halen bij de Publix en
wellicht nog een ijsje voor de mannen bij Swirls. We hebben nog wel plannen
voor vanavond, maar dat beslissen we als het moment daar is.
Aquatica
(Tot mijn eigen stomme verbazing zie ik dat het blog, waarvan ik dacht dat het er niet opstond, er toch opstaat. Pfff, dan heb ik niet een uur zuivere vakantietijd verspild!)
Vandaag gaan we naar Aquatica. Het lijkt erop dat de dagen
die we in Orlando zijn, niet zonnig zullen zijn en er zelfs regen (en onweer?)
kan vallen.
Vandaag zou de beste dag moeten zijn volgens de
weersvoorspelling, dus we gaan vandaag naar Aquatica. De kaartjes en
parkeerticket hebben we thuis online al geboekt en betaald.
Zelf heb ik (nog) geen goede nacht gehad. Ik word midden
in de nacht wakker en met moeite val ik dan weer in slaap... voor even… Flynn
heeft hetzelfde probleem, maar Morris en Mark tukken lekker de nacht door en de
ochtend in.
We hebben twee ontbijtvouchers van Floridays Resort, dus
die gaan we gebruiken, met wat eetbare aanvullingen. Mark en de jongens gaan
het halen en het duurt een poosje en omdat we nu helemaal in gebouw F zitten,
is de koffie al lauw als zij weer terug zijn.
We pakken onze spullen en gaan eerst langs de Publix om
wat gezond voedsel in te slaan. In Aquatica is het lastig om een gezonde snack
te vinden en jammer genoeg mag je niet eigen lunch meenemen. Commerciële
rakkers!
We zitten met ons appartement aan de International Drive,
dus het is maar een klein stukje en we zien, als we eenmaal de parkeerplaats
oprijden, dat het niet druk is. Mooi, want dat hadden we stiekem ook gehoopt. Maandag
lijkt ons geen drukke dag en omdat de voorspelling niet al te best is, zullen
de meeste mensen hun bezoek uitstellen.
We doen zo’n beetje alle rides, behalve die vorig jaar
geopend is. Die is nogal heftig en Mark en ik vroegen ons af of we die ride écht
leuk vonden…. Tja, ik heb m gedaan, dus mijn nieuwsgierigheid is bevredigd.
Mark kreeg heftige hartkloppingen, dus ja… die laten we dit bezoek maar links
liggen.
We zijn er de hele dag geweest, van 10:30 tot 16:30 uur.
Ik hou het meestal eerder voor gezien, dus ik heb alle tijd om te douchen en
mijn haar te wassen. Ik heb een nieuwe borstel gekocht, ik ben mijn Tangle Teezer
ergens onderweg kwijtgeraakt (wie heeft m gezien ?), maar ik heb nu een borstel
met microfibers erin, zodat je je haar als het ware voor een deel al
droogborstelt.
En verhip, het werkt! Niet dat mijn haar meteen droog is,
maar dat vervelende gedruip heb ik nu niet. TOP!
Na Aquatica rijden we opnieuw naar de Publix voor ons
avondeten: een vers belegd broodje (zelf maar gerust BROOD, want ja, in
Amerika, he?) met een salade. Verder halen we aanvullend ontbijtvoedsel en wat
andere dingetjes.
We lopen alvast een rondje om de eerste dingen in te
slaan voor thuis. Ik neem bijvoorbeeld een heel groot pak baking powder mee en
Panko. Dat is in Nederland wat lastiger te vinden en dan is het meestal
duurder.
Maar jongens, al die verleidingen!!! Ik vind het niet
vreemd, hoor, dat obesitas in de US zo’n
groot probleem is. Niet te doen om al die schappen met “lekkers” voorbij te
lopen. De jongens zwichten, maar ik neem
een netje citroenen mee voor mijn ochtend ritueel: warm water met citroensap 30
minuten voor het ontbijt.
(en ’s avonds, na het eten, neem ik toch 1 Oreo koekje
met mintvulling: Mwaaa, en 1 Oreo koekje
met chocolade en pindakaas: OMG! Te lekker!)
(Nu volgt een beauty review: mannen mogen dit skippen J)
We knappen ons wat op en ik mag mijn nieuwe Amerikaanse
stylingtool gebruiken: een 1 inch krultang.
Ook probeer ik het nieuwe “Blow my mind” van Schwarzkopf om je haar
tegen de hitte van tools te beschermen. Dat ruikt in ieder geval erg lekker en
mijn haar wordt er niet hard of stug van. Die tool werkt prima, zelfs al zet in
hem niet op de allerheetste stand. Het is
altijd zo tobben met mijn Nederlandse haarapparaten, dus heb nu een nieuwe
gekocht. Ik lees in de gebruiksaanwijzing, dat met een adaptor plug hij ook op
andere voltages werkt. Mooi, kan ik hem thuis ook gebruiken!
Ondanks dat het niet heel erg zonnig was vandaag, zijn we alle
vier verbrand en Flynn nog het meest, met zijn poezelige zachte huidje. Het douchen
doet hem pijn, och arme.
Ik wil er nog even op uit, maar ben eigenlijk doodmoe. We
besluiten om 1 cache te doen in de buurt: Stop in the name of the Law. Opnieuw
moet je de bush bush in om hem te vinden, dus mij niet gezien. Ik ben niet gek!
Weet jij veel of daar spinnen, slagen, schorpioenen of een bijennest zit???
Mark gaat echter driftig op zoek, mijn eigen Tarzan en
Morris helpt hem. Flynn staat naast mij en schrikt van een zoemend beestje. (hi
hi, en hij gaat volgend jaar de jungle van Suriname in ?!)
Maar goed, “Even zoeken, snel gevonden” en dan gaan we
toch terug naar het appartement.
De mannen kijken baseball, vind ik ook zo leuk, maar ik
ben moe en sjagrijnig, dus ik knor dat ze de DEUREN DICHT MOETEN DOEHOENNN! en
ik val snel in slaapppp….
Vandaag gaan we naar Aquaica. Het lijkt erop dat de dagen
die we in Orlando zijn, niet zonnig zullen zijn en er zelfs regen (en onweer?)
kan vallen.
Vandaag zou de beste dag moeten zijn volgens de
weersvoorspelling, dus we gaan vandaag naar Aquatica. De kaartjes en
parkeerticket hebben we thuis online al geboekt en betaald.
Zelf heb ik (nog) geen goede nacht gehad. Ik word midden
in de nacht wakker en met moeite val ik dan weer in slaap... voor even… Flynn
heeft hetzelfde probleem, maar Morris en Mark tukken lekker de nacht door en de
ochtend in.
We hebben twee ontbijtvouchers van Floridays Resort, dus
die gaan we gebruiken, met wat eetbare aanvullingen. Mark en de jongens gaan
het halen en het duurt een poosje en omdat we nu helemaal in gebouw F zitten,
is de koffie al lauw als zij weer terug zijn.
We pakken onze spullen en gaan eerst langs de Publix om
wat gezond voedsel in te slaan. In Aquatica is het lastig om een gezonde snack
te vinden en jammer genoeg mag je niet eigen lunch meenemen. Commerciële
rakkers!
We zitten met ons appartement aan de International Drive,
dus het is maar een klein stukje en we zien, als we eenmaal de parkeerplaats
oprijden, dat het niet druk is. Mooi, want dat hadden we stiekem ook gehoopt. Maandag
lijkt ons geen drukke dag en omdat de voorspelling niet al te best is, zullen
de meeste mensen hun bezoek uitstellen.
We doen zo’n beetje alle rides, behalve die vorig jaar
geopend is. Die is nogal heftig en Mark en ik vroegen ons af of we die ride écht
leuk vonden…. Tja, ik heb m gedaan, dus mijn nieuwsgierigheid is bevredigd.
Mark kreeg heftige hartkloppingen, dus ja… die laten we dit bezoek maar links
liggen.
We zijn er de hele dag geweest, van 10:30 tot 16:30 uur.
Ik hou het meestal eerder voor gezien, dus ik heb alle tijd om te douchen en
mijn haar te wassen. Ik heb een nieuwe borstel gekocht, ik ben mijn Tangle Teezer
ergens onderweg kwijtgeraakt (wie heeft m gezien ?), maar ik heb nu een borstel
met microfibers erin, zodat je je haar als het ware voor een deel al
droogborstelt.
En verhip, het werkt! Niet dat mijn haar meteen droog is,
maar dat vervelende gedruip heb ik nu niet. TOP!
Na Aquatica rijden we opnieuw naar de Publix voor ons
avondeten: een vers belegd broodje (zelf maar gerust BROOD, want ja, in
Amerika, he?) met een salade. Verder halen we aanvullend ontbijtvoedsel en wat
andere dingetjes.
We lopen alvast een rondje om de eerste dingen in te
slaan voor thuis. Ik neem bijvoorbeeld een heel groot pak baking powder mee en
Panko. Dat is in Nederland wat lastiger te vinden en dan is het meestal
duurder.
Maar jongens, al die verleidingen!!! Ik vind het niet
vreemd, hoor, dat obesitas in de US zo’n
groot probleem is. Niet te doen om al die schappen met “lekkers” voorbij te
lopen. De jongens zwichten, maar ik neem
een netje citroenen mee voor mijn ochtend ritueel: warm water met citroensap 30
minuten voor het ontbijt.
(en ’s avonds, na het eten, neem ik toch 1 Oreo koekje
met mintvulling: Mwaaa, en 1 Oreo koekje
met chocolade en pindakaas: OMG! Te lekker!)
(Nu volgt een beauty review: mannen mogen dit skippen J)
We knappen ons wat op en ik mag mijn nieuwe Amerikaanse
stylingtool gebruiken: een 1 inch krultang.
Ook probeer ik het nieuwe “Blow my mind” van Schwarzkopf om je haar
tegen de hitte van tools te beschermen. Dat ruikt in ieder geval erg lekker en
mijn haar wordt er niet hard of stug van. Die tool werkt prima, zelfs al zet in
hem niet op de allerheetste stand. Het is
altijd zo tobben met mijn Nederlandse haarapparaten, dus heb nu een nieuwe
gekocht. Ik lees in de gebruiksaanwijzing, dat met een adaptor plug hij ook op
andere voltages werkt. Mooi, kan ik hem thuis ook gebruiken!
Ondanks dat het niet heel erg zonnig was vandaag, zijn we alle
vier verbrand en Flynn nog het meest, met zijn poezelige zachte huidje. Het douchen
doet hem pijn, och arme.
Ik wil er nog even op uit, maar ben eigenlijk doodmoe. We
besluiten om 1 cache te doen in de buurt: Stop in the name of the Law. Opnieuw
moet je de bush bush in om hem te vinden, dus mij niet gezien. Ik ben niet gek!
Weet jij veel of daar spinnen, slagen, schorpioenen of een bijennest zit???
Mark gaat echter driftig op zoek, mijn eigen Tarzan en
Morris helpt hem. Flynn staat naast mij en schrikt van een zoemend beestje. (hi
hi, en hij gaat volgend jaar de jungle van Suriname in ?!)
Maar goed, “Even zoeken, snel gevonden” en dan gaan we
toch terug naar het appartement.
De mannen kijken baseball, vind ik ook zo leuk, maar ik
ben moe en sjagrijnig, dus ik knor dat ze de DEUREN DICHT MOETEN DOEHOENNN! en
ik val snel in slaapppp….
maandag 27 april 2015
Dag Miami, Hallo Orlando
Ik ben net een uur bezig geweest met het blog. Ik wil het publiceren en de verbinding is weg...het blog (waar ik dus een uur aan heb gewerkt) ook.
Ik ga het niet nog eens schrijven...volgende keer beter!
Ik ga het niet nog eens schrijven...volgende keer beter!
Dag Miami, hallo Orlando!
Vandaag vertrekken we uit Miami en gaan we op weg naar Orlando.
We nuttigen opnieuw een prima ontbijt beneden in het hotel en pakken onze koffers.
Voordat we gaan, doen we nog 2 caches in de woonwijk achter het hotel. De eerste wordt zo gevonden, de tweede na lang zoeken jammer genoeg niet. Hij zou bij een grote banyan tree moeten liggen. Mark snuffelt als een echte Tarzan door de vegetatie, maar mij niet gezien. Ik ben veel te bang om beestjes (spinnen, enge kevers, schorpioenen ???) tegen te komen. Brrr...
Morris vindt nog twee heel bijzondere...tja, we weten niet wat het zijn. Het zijn takken of wortels, denken we, maar ze lijken op het gewei van een hert. We nemen ze mee voor thuis. (Mental Note: opzoeken of dit wel mag ?!)
Eigenlijk willen we nu opnieuw naar het zuidelijkste puntje van South Beach, naar South Pointe Park. Daar ligt ook een cach ;), maar we zijn weer de sjaak: we zijn te laat en we zien de parkeerplekken voor onze neus vollopen en wij komen er niet tussen. Veel Valet Parking ook (en daar houden we niet van). Een deja-vu van gisteren... Jammer de bammer.
We besluiten Collins Avenue af te rijden, de strip met stranden is erg lang.
Ergens in het noorden, nog voor Golden Beach, bij Sunny Isles, komen we iets tegen dat er leuk uitziet. Het is betaald parkeren, en omdat pinnen nog steeds niet is gelukt en betalen met de credit card niet mogelijk is, moeten we de dollars van Flynn van vorig jaar aanspreken. We teren nu al op de zak van onze kinderen, ha !
Het is echt een leuke stek, en heet, heet, heet ! De mannen zoeken verkoeling in het water en ik blijf achter op het kleedje. Ik was niet voorbereid op een duik in de zee, maar ik hou het wel uit met mijn yoga boekje.
De mannen spoelen zich schoon onder de douche en we rijden verder op zoek naar een lunch, nog steeds een wegkaart en contant geld. We eten ergens prima bagles en een salade. We scoren nog leuke gympen voor Morris bij Marhalls, maar een kaart vinden lukt niet. Pinnen ook niet. We proberen van alles: Mark z'n kaart, die van mij, allebei de credit cards...niets lukt! Mark wordt knorrig en ik ben ook niet happy: de sfeer zit er goed in!
Flynn vraagt zich af of we de setting van onze ING kaarten wel hebben veranderd: die staat standaard op "Europa" en niet op "Buiten Europa". Bingo! Dat moet het zijn, dat hebben we inderdaad niet gedaan. We hebben geen WiFi onderweg, dus dat moet aangepast worden als we in Orlando zijn. (en inderdaad, Flynn heeft gelijk en ik heb het meteen aangepast)Stomme regeling trouwens, wij vinden het nergens op slaan, maar goed...
Bij de volgende benzine pomp kopen we een kaart en nu kunnen we écht op weg. Eerst komen we nog in de file..altijd jammer. Het is toch een flink stuk rijden, zo'n 3,5 uur zonder stoppen en nu met de file...het schiet niet op.
Als we eenmaal op de Florida Turnpike komen, rijdt het lekker door. Pfieuw! We stoppen onderweg voor wat lekkers: Mark en ik nemen een Iced caffe latte (zonder smaakjes) en de jongens delen een ijs met chocoladesaus en een Root Beer. Ik heb trek, maar wil me niet storten op het voedsel wat voornamelijk hier te verkrijgen is. Ik zoek een wortel of fruit, ofzo. In het hele foodcourt is heel veel fastfood te vinden en uiteindelijk vind ik ergens een appel. Hij hoeft nog net niet afgestoft te worden...
Ik hou er best wel van hoor, van een vette bek halen, maar soms staat het me ook wel weer tegen. Mark houdt er (gelukkig) helemaal niet van en ook dankzij het kijken naar Jamie's (Oliver) Food Revolution, kijk ik ook met andere ogen naar het Amerikaanse eten.
We rijden verder en op de radio vinden we een leuke Classic Rock zender. De jongens hebben inmiddels hun beeldscherm voor hun snufferd en en Mark en ik kwelen lekker mee met alle bekende rocknummers en zo gaat de tijd lekker snel.(Guns 'n Roses, Green Day en The Smashing Pumpkins komen ook voorbij, dus ik ben blij!)
De weg naar Floridays Resort weten we nog, en we checken in. We hebben al eens in gebouw B en C geslapen, maar nu slapen we in F. Het verbaast ons niets dat ook deze kamer (suite, appartement ?) er net zo uitziet als de andere kamers waar we geslapen hebben.
Het is heerlijk om hier weer te zijn! De jongens hebben hun eigen kamer en badkamer, en wij ook. We slapen heerlijk in een Kingsize bed die niet heen en weer schudt als de ander zich omdraait en we hebben een douche en een bad met bubbels. De woonkamer is ruim en er is een kitchenette.
Na een korte opfris ronde gaan we eten bij Denny's. We zijn aan de late kant, rond 19:30 uur en het is bijna uitgestorven. Er ziten in een booth iets verder nog 3 'early birds' die nog zitten na te kletsen.
De jongens nemen kipnuggets en daar mag je 1 side dish bij kiezen. Onze waiter Richard, aardige maar aparte vogel, vraagt meteen of daar fries bij moeten. Ehhh, nee... Flynn kiest appelstukjes en Morris het bakje met rauwkost. Mark en ik nemen de Bourbon Bacon Burger.
Het is allemaal lekker en een smaakbom zoals je echt alleen maar hier tegenkomt.
De jongens nemen een soort van OREO milkshake-achtig iets om te delen. Van Richard krijgen ze er ieder 1 en die gaat wel gewoon op :).
Ik ben doodop en doe mijn taakjes. Mark heeft de jongens beloofd te gaan zwemmen, dus zij nemen nog een duik. Ik ook, maar dan mijn bed in....ZZZzzzzz....
We nuttigen opnieuw een prima ontbijt beneden in het hotel en pakken onze koffers.
Voordat we gaan, doen we nog 2 caches in de woonwijk achter het hotel. De eerste wordt zo gevonden, de tweede na lang zoeken jammer genoeg niet. Hij zou bij een grote banyan tree moeten liggen. Mark snuffelt als een echte Tarzan door de vegetatie, maar mij niet gezien. Ik ben veel te bang om beestjes (spinnen, enge kevers, schorpioenen ???) tegen te komen. Brrr...
Morris vindt nog twee heel bijzondere...tja, we weten niet wat het zijn. Het zijn takken of wortels, denken we, maar ze lijken op het gewei van een hert. We nemen ze mee voor thuis. (Mental Note: opzoeken of dit wel mag ?!)
Eigenlijk willen we nu opnieuw naar het zuidelijkste puntje van South Beach, naar South Pointe Park. Daar ligt ook een cach ;), maar we zijn weer de sjaak: we zijn te laat en we zien de parkeerplekken voor onze neus vollopen en wij komen er niet tussen. Veel Valet Parking ook (en daar houden we niet van). Een deja-vu van gisteren... Jammer de bammer.
We besluiten Collins Avenue af te rijden, de strip met stranden is erg lang.
Ergens in het noorden, nog voor Golden Beach, bij Sunny Isles, komen we iets tegen dat er leuk uitziet. Het is betaald parkeren, en omdat pinnen nog steeds niet is gelukt en betalen met de credit card niet mogelijk is, moeten we de dollars van Flynn van vorig jaar aanspreken. We teren nu al op de zak van onze kinderen, ha !
Het is echt een leuke stek, en heet, heet, heet ! De mannen zoeken verkoeling in het water en ik blijf achter op het kleedje. Ik was niet voorbereid op een duik in de zee, maar ik hou het wel uit met mijn yoga boekje.
De mannen spoelen zich schoon onder de douche en we rijden verder op zoek naar een lunch, nog steeds een wegkaart en contant geld. We eten ergens prima bagles en een salade. We scoren nog leuke gympen voor Morris bij Marhalls, maar een kaart vinden lukt niet. Pinnen ook niet. We proberen van alles: Mark z'n kaart, die van mij, allebei de credit cards...niets lukt! Mark wordt knorrig en ik ben ook niet happy: de sfeer zit er goed in!
Flynn vraagt zich af of we de setting van onze ING kaarten wel hebben veranderd: die staat standaard op "Europa" en niet op "Buiten Europa". Bingo! Dat moet het zijn, dat hebben we inderdaad niet gedaan. We hebben geen WiFi onderweg, dus dat moet aangepast worden als we in Orlando zijn. (en inderdaad, Flynn heeft gelijk en ik heb het meteen aangepast)Stomme regeling trouwens, wij vinden het nergens op slaan, maar goed...
Bij de volgende benzine pomp kopen we een kaart en nu kunnen we écht op weg. Eerst komen we nog in de file..altijd jammer. Het is toch een flink stuk rijden, zo'n 3,5 uur zonder stoppen en nu met de file...het schiet niet op.
Als we eenmaal op de Florida Turnpike komen, rijdt het lekker door. Pfieuw! We stoppen onderweg voor wat lekkers: Mark en ik nemen een Iced caffe latte (zonder smaakjes) en de jongens delen een ijs met chocoladesaus en een Root Beer. Ik heb trek, maar wil me niet storten op het voedsel wat voornamelijk hier te verkrijgen is. Ik zoek een wortel of fruit, ofzo. In het hele foodcourt is heel veel fastfood te vinden en uiteindelijk vind ik ergens een appel. Hij hoeft nog net niet afgestoft te worden...
Ik hou er best wel van hoor, van een vette bek halen, maar soms staat het me ook wel weer tegen. Mark houdt er (gelukkig) helemaal niet van en ook dankzij het kijken naar Jamie's (Oliver) Food Revolution, kijk ik ook met andere ogen naar het Amerikaanse eten.
We rijden verder en op de radio vinden we een leuke Classic Rock zender. De jongens hebben inmiddels hun beeldscherm voor hun snufferd en en Mark en ik kwelen lekker mee met alle bekende rocknummers en zo gaat de tijd lekker snel.(Guns 'n Roses, Green Day en The Smashing Pumpkins komen ook voorbij, dus ik ben blij!)
De weg naar Floridays Resort weten we nog, en we checken in. We hebben al eens in gebouw B en C geslapen, maar nu slapen we in F. Het verbaast ons niets dat ook deze kamer (suite, appartement ?) er net zo uitziet als de andere kamers waar we geslapen hebben.
Het is heerlijk om hier weer te zijn! De jongens hebben hun eigen kamer en badkamer, en wij ook. We slapen heerlijk in een Kingsize bed die niet heen en weer schudt als de ander zich omdraait en we hebben een douche en een bad met bubbels. De woonkamer is ruim en er is een kitchenette.
Na een korte opfris ronde gaan we eten bij Denny's. We zijn aan de late kant, rond 19:30 uur en het is bijna uitgestorven. Er ziten in een booth iets verder nog 3 'early birds' die nog zitten na te kletsen.
De jongens nemen kipnuggets en daar mag je 1 side dish bij kiezen. Onze waiter Richard, aardige maar aparte vogel, vraagt meteen of daar fries bij moeten. Ehhh, nee... Flynn kiest appelstukjes en Morris het bakje met rauwkost. Mark en ik nemen de Bourbon Bacon Burger.
Het is allemaal lekker en een smaakbom zoals je echt alleen maar hier tegenkomt.
De jongens nemen een soort van OREO milkshake-achtig iets om te delen. Van Richard krijgen ze er ieder 1 en die gaat wel gewoon op :).
Ik ben doodop en doe mijn taakjes. Mark heeft de jongens beloofd te gaan zwemmen, dus zij nemen nog een duik. Ik ook, maar dan mijn bed in....ZZZzzzzz....
zaterdag 25 april 2015
ZATERDAG 25 APRIL 2015
Mark heeft nog doorgeslapen tot ongeveer 07:30, maar de jongens en ik niet. Een hele klus om je niet te vervelen zonder Mark wakker te maken.
Na een prima ontbijt hier in het hotel, zijn we op weg gegaan naar The Venetian Pool. Het zwembad gaat om 10:00 uur open, dus we moesten nog een kwartiertje wachten.
Het bad is niet spectaculair, maar wel bijzonder. Het is een oude limestone mijn en wat fijn is, is dat er 'gewoon' water in zit. Geen zout water of bleek. De jongens hebben zich prima vermaakt.
Het volgende plan was om een lunch te halen bij de Publix en die op te eten bij South Beach. Het duurde even voordat we daar waren en jammer genoeg was het nogal druk. Zo druk, dat het parkeren van de auto onmogelijk was. Een plekje in de buurt dan, want blokken verder zou het vast gelukt zijn.
Maar goed, we hadden honger en we waren moe en besloten om maar naar het hotel te rijden voor een relaxmomentje. Later bleek dat geen verkeerde keuze, want het begon te regenen. Het weer is een beetje rommelig... Het is nog steeds warm en zonnig, maar wel met af en toe een bui.
Nu zijn we aan het chillen en we best best moe. Niet heel raar, natuurlijk... Vanavond gaan we bij Catch of the Day eten. We hadden afgesproken om nu eens iets anders te proberen, want elke keer als we in Miami zijn, gaan we hier eten. Maar Flynn wil hier heel graag eten, dus nou ja, vooruit. Het is een Cubaans visrestaurant aan een heel drukke weg. Maar de sfeer en het eten is goed.
Het lukt me nog steeds niet om foto's te plaatsen, die volgen dus later. Of helemaal niet, dat kan ook... (Ik heb de hulp nodig van Mark en die zit een NBA play-off te kijken, dus ja... voorlopig geen foto's dus ;))
Mark heeft nog doorgeslapen tot ongeveer 07:30, maar de jongens en ik niet. Een hele klus om je niet te vervelen zonder Mark wakker te maken.
Na een prima ontbijt hier in het hotel, zijn we op weg gegaan naar The Venetian Pool. Het zwembad gaat om 10:00 uur open, dus we moesten nog een kwartiertje wachten.
Het bad is niet spectaculair, maar wel bijzonder. Het is een oude limestone mijn en wat fijn is, is dat er 'gewoon' water in zit. Geen zout water of bleek. De jongens hebben zich prima vermaakt.
Het volgende plan was om een lunch te halen bij de Publix en die op te eten bij South Beach. Het duurde even voordat we daar waren en jammer genoeg was het nogal druk. Zo druk, dat het parkeren van de auto onmogelijk was. Een plekje in de buurt dan, want blokken verder zou het vast gelukt zijn.
Maar goed, we hadden honger en we waren moe en besloten om maar naar het hotel te rijden voor een relaxmomentje. Later bleek dat geen verkeerde keuze, want het begon te regenen. Het weer is een beetje rommelig... Het is nog steeds warm en zonnig, maar wel met af en toe een bui.
Nu zijn we aan het chillen en we best best moe. Niet heel raar, natuurlijk... Vanavond gaan we bij Catch of the Day eten. We hadden afgesproken om nu eens iets anders te proberen, want elke keer als we in Miami zijn, gaan we hier eten. Maar Flynn wil hier heel graag eten, dus nou ja, vooruit. Het is een Cubaans visrestaurant aan een heel drukke weg. Maar de sfeer en het eten is goed.
Het lukt me nog steeds niet om foto's te plaatsen, die volgen dus later. Of helemaal niet, dat kan ook... (Ik heb de hulp nodig van Mark en die zit een NBA play-off te kijken, dus ja... voorlopig geen foto's dus ;))
GELAND
Ja hoor, we zijn er!
Op dit moment is het 05:09 uur in de ochtend en we zijn met z'n allen al weer een uur wakker. Sommige mensen zeggen dat het hebben van een jetlag niet bestaat of aanstellerij is. Ik zou zeggen: ervaar het zelf!
De reis liep gesmeerd: de taxi kwam op tijd aanrijden en bracht ons naar Schiphol. Mark hield de chauffeur wel in de gaten, want het was zijn laatste rit en hij zag er slaperig en gaperig uit ...
De vlucht naar Londen ging prima en de vlucht naar Miami ook. Het duurde natuurlijk lang, maar goed, met films naar keuze (ik heb The Hungergames, deel 3, part 1 gekeken en ook nog een poging gedaan voor Paddinhton, maar dat kon me nu niet boeien. En Nightcrawler, die vond ik wel goed) en wat te lezen en een kaartspel, kom je een heel eind.
Het personeel in het vliegtuig was matig enthousiast en het eten, tja... De chicken masala was wel echt lekker, trouwens.
We landden om 18:15 uur en toen begon het GROTE wachten in LANGE rijen. Bizar, zeg. Dit hadden we nog nooit eerder meegemaakt. Echt mega huge rijen voor de paspoort en ESTA (Visum) controle. Daarna weer naar een andere controle waar je een stempel in de paspoort krijgt. Dan de koffers ophalen. Omdat we er zo ontzettend lang over hadden gedaan, stonden de meeste koffers al in rijen opgesteld. Onze laatste koffer werd net van de band gesleept.
Dan denk je natuurlijk: "Mooi, nu zijn we er !" NOT! Bij de uitgang stonden weer Lange rijen! Echt niet tof! Okee, NU zijn we er dan! Ehhh, nee... Na de halve marathon gelopen te hebben en een stukje met de MIA Mover (een soort van metro achtig treintje), kwamen we dan eindelijk aan bij de autoverhuur. Dit jaar hebben we gekozen voor Alamo.
OMG: neeee!!! Weer in de rij, waarom duurt het allemaal zo lang als je in Nederland alles al hebt geregeld?
Weer stukje lopen, pinautomaat geprobeerd leeg te trekken, maar die deed het even niet (gromgrom), stukje met de lift, en ja hoor, eindelijk bij de auto's in de garage. Aardige meid die ons hielp, want: we kregen een gratis upgrade, en de woorden GRATIS en UPGRADE, en zeker samen gebruikt in 1 zin, zijn altijd goed.
We rijden nu een een Chrysler Mini-Van. Een mega gevaarte met automatische deuren en een DVD speler voor de mannen. Morris mocht de kleur uitkiezen: donkerrood is het geworden. Hij is helemaal blij met de auto, maar had ook graag in een sportauto gereden. Ik denk dat we de koffers er dan in een karretje aan hadden moeten hangen, ofzo, ha ha !
Het hotel hadden we zo gevonden. Er zitten er hier mega veel in deze omgeving en we wisten dat het niet veel bijzonders zou zijn, maar op de foto's zag het er toch mooier uit... We slapen in het HolidayInn Express. Dat het er uitziet als een afwerk hotel is tot daar aan toe (valt wel mee, hoor), maar slapen in een Queen bed waarin je heen en weer wordt geschud alsof je met een grote storm in een klein bootje op zee zit elke keer als Mark zich omdraait is wat minder. Het matras hebben we dus maar op de grond gelegd, maar dat helpt ook niet echt. Ook slapen we met de jongens op 1 kamer: ook altijd een grote uitdaging!
Aan de overkant zit een IHOP: daar hebben we gisteren nog snel even wat te eten gehaald: een paar pancakes met ahornsiroop en wat friet. Lekker vies. Een American Football wedstrijd op teevee: ja hoor, we zijn echt in de USA!
En na een paar uur slapen is het al weer gebeurd: we zijn klaarwakker. Mark heeft al een paar keer aangekondigd dat we het nog maar eens gaan proberen, het slapen. Ik hoop het, joh, want dan kunnen we iets uitgeruster beginnen aan onze eerste echte dag in Miami.
Op het programma staat Sobe (het strand van Miami: superwit en breed in het mooie Art Deco District) en we willen naar de Venetian Pool.
Met brandende ogen van het beeldscherm en de slaap, ga ik nog proberen om te slapen. Foto's volgens snel, maar zijn niet veel soeps. Dat komt nog!
Tot later!
Mira
Op dit moment is het 05:09 uur in de ochtend en we zijn met z'n allen al weer een uur wakker. Sommige mensen zeggen dat het hebben van een jetlag niet bestaat of aanstellerij is. Ik zou zeggen: ervaar het zelf!
De reis liep gesmeerd: de taxi kwam op tijd aanrijden en bracht ons naar Schiphol. Mark hield de chauffeur wel in de gaten, want het was zijn laatste rit en hij zag er slaperig en gaperig uit ...
De vlucht naar Londen ging prima en de vlucht naar Miami ook. Het duurde natuurlijk lang, maar goed, met films naar keuze (ik heb The Hungergames, deel 3, part 1 gekeken en ook nog een poging gedaan voor Paddinhton, maar dat kon me nu niet boeien. En Nightcrawler, die vond ik wel goed) en wat te lezen en een kaartspel, kom je een heel eind.
Het personeel in het vliegtuig was matig enthousiast en het eten, tja... De chicken masala was wel echt lekker, trouwens.
We landden om 18:15 uur en toen begon het GROTE wachten in LANGE rijen. Bizar, zeg. Dit hadden we nog nooit eerder meegemaakt. Echt mega huge rijen voor de paspoort en ESTA (Visum) controle. Daarna weer naar een andere controle waar je een stempel in de paspoort krijgt. Dan de koffers ophalen. Omdat we er zo ontzettend lang over hadden gedaan, stonden de meeste koffers al in rijen opgesteld. Onze laatste koffer werd net van de band gesleept.
Dan denk je natuurlijk: "Mooi, nu zijn we er !" NOT! Bij de uitgang stonden weer Lange rijen! Echt niet tof! Okee, NU zijn we er dan! Ehhh, nee... Na de halve marathon gelopen te hebben en een stukje met de MIA Mover (een soort van metro achtig treintje), kwamen we dan eindelijk aan bij de autoverhuur. Dit jaar hebben we gekozen voor Alamo.
OMG: neeee!!! Weer in de rij, waarom duurt het allemaal zo lang als je in Nederland alles al hebt geregeld?
Weer stukje lopen, pinautomaat geprobeerd leeg te trekken, maar die deed het even niet (gromgrom), stukje met de lift, en ja hoor, eindelijk bij de auto's in de garage. Aardige meid die ons hielp, want: we kregen een gratis upgrade, en de woorden GRATIS en UPGRADE, en zeker samen gebruikt in 1 zin, zijn altijd goed.
We rijden nu een een Chrysler Mini-Van. Een mega gevaarte met automatische deuren en een DVD speler voor de mannen. Morris mocht de kleur uitkiezen: donkerrood is het geworden. Hij is helemaal blij met de auto, maar had ook graag in een sportauto gereden. Ik denk dat we de koffers er dan in een karretje aan hadden moeten hangen, ofzo, ha ha !
Het hotel hadden we zo gevonden. Er zitten er hier mega veel in deze omgeving en we wisten dat het niet veel bijzonders zou zijn, maar op de foto's zag het er toch mooier uit... We slapen in het HolidayInn Express. Dat het er uitziet als een afwerk hotel is tot daar aan toe (valt wel mee, hoor), maar slapen in een Queen bed waarin je heen en weer wordt geschud alsof je met een grote storm in een klein bootje op zee zit elke keer als Mark zich omdraait is wat minder. Het matras hebben we dus maar op de grond gelegd, maar dat helpt ook niet echt. Ook slapen we met de jongens op 1 kamer: ook altijd een grote uitdaging!
Aan de overkant zit een IHOP: daar hebben we gisteren nog snel even wat te eten gehaald: een paar pancakes met ahornsiroop en wat friet. Lekker vies. Een American Football wedstrijd op teevee: ja hoor, we zijn echt in de USA!
En na een paar uur slapen is het al weer gebeurd: we zijn klaarwakker. Mark heeft al een paar keer aangekondigd dat we het nog maar eens gaan proberen, het slapen. Ik hoop het, joh, want dan kunnen we iets uitgeruster beginnen aan onze eerste echte dag in Miami.
Op het programma staat Sobe (het strand van Miami: superwit en breed in het mooie Art Deco District) en we willen naar de Venetian Pool.
Met brandende ogen van het beeldscherm en de slaap, ga ik nog proberen om te slapen. Foto's volgens snel, maar zijn niet veel soeps. Dat komt nog!
Tot later!
Mira
dinsdag 21 april 2015
maandag 20 april 2015
REISSCHEMA
Een blog, dus... Onwennig zit ik achter de computer, geen idee hoe het allemaal werkt, maar ik doe mijn best.
Een blog, ja, voor de mensen die willen weten wat voor doldwaze avonturen wij nu weer gaan beleven , ha ha!
Berichten op Facebook plaatsen als je op vakantie bent vind ik niet zo handig, eigenlijk. Er is een poosje geleden weer een poging tot inbraak gedaan in de straat, vandaar.
Het grote aftellen in begonnen in huize van Herwijnen. Flynn heeft een aftelkalender gemaakt en ook Morris is er klaar voor, en helemaal klaar met school, dus beetje bij beetje verzamelen we onze spulletjes richting de koffers, zoals hamsters hun granen naar hun hol brengen.
Vrijdagochtend vertrekken we. De vlucht zou eerst vanaf Rotterdam vertrekken, lekker handig!, maar helaas: de vlucht is omgezet en we vertrekken nu vanaf Amsterdam. Ach ja, dat geeft dan wel weer meer vakantiesfeer, zullen we maar zeggen.
De taxi (Tinker) komt ons ophalen en brengt ons na twee weken weer thuis. Dit is de eerste keer dat we dit zo doen: we zijn benieuwd of het ook echt "werkt". Het lijkt me een ontspannen begin en eind van de vakantie.
Het reisschema ziet er als volgt uit:
Vrijdag 24 en 25 april: Miami
26, 27, 28, 29 april: Orlando
30 april: Blue State Park
1 mei t/m 7 mei: St. Petersburg
8 mei: Ft. Lauderdale
9 mei: vertrek vanaf Miami
Op zondag 10 mei landen wij eind van de middag weer op Schiphol.
De afgelopen maanden hebben Mark en ik beetje bij beetje de verblijfplaatsen geboekt en alvast tickets voor Aquatica geregeld. Alleen voor de laatste nacht in Ft. Lauderdale moeten we nog iets vinden en boeken. We zijn daar nog niet eerder geweest en eerlijk gezegd weet ik niet of ik het daar leuk zal gaan vinden. Ik heb het idee dat het een beetje Jetset-achtig is... Niet echt mijn ding, natuurlijk, maar volgens mij hebben ze een mooi strand en het is iets nieuws!
Een blog, dus... Onwennig zit ik achter de computer, geen idee hoe het allemaal werkt, maar ik doe mijn best.
Een blog, ja, voor de mensen die willen weten wat voor doldwaze avonturen wij nu weer gaan beleven , ha ha!
Berichten op Facebook plaatsen als je op vakantie bent vind ik niet zo handig, eigenlijk. Er is een poosje geleden weer een poging tot inbraak gedaan in de straat, vandaar.
Het grote aftellen in begonnen in huize van Herwijnen. Flynn heeft een aftelkalender gemaakt en ook Morris is er klaar voor, en helemaal klaar met school, dus beetje bij beetje verzamelen we onze spulletjes richting de koffers, zoals hamsters hun granen naar hun hol brengen.
Vrijdagochtend vertrekken we. De vlucht zou eerst vanaf Rotterdam vertrekken, lekker handig!, maar helaas: de vlucht is omgezet en we vertrekken nu vanaf Amsterdam. Ach ja, dat geeft dan wel weer meer vakantiesfeer, zullen we maar zeggen.
De taxi (Tinker) komt ons ophalen en brengt ons na twee weken weer thuis. Dit is de eerste keer dat we dit zo doen: we zijn benieuwd of het ook echt "werkt". Het lijkt me een ontspannen begin en eind van de vakantie.
Het reisschema ziet er als volgt uit:
Vrijdag 24 en 25 april: Miami
26, 27, 28, 29 april: Orlando
30 april: Blue State Park
1 mei t/m 7 mei: St. Petersburg
8 mei: Ft. Lauderdale
9 mei: vertrek vanaf Miami
Op zondag 10 mei landen wij eind van de middag weer op Schiphol.
De afgelopen maanden hebben Mark en ik beetje bij beetje de verblijfplaatsen geboekt en alvast tickets voor Aquatica geregeld. Alleen voor de laatste nacht in Ft. Lauderdale moeten we nog iets vinden en boeken. We zijn daar nog niet eerder geweest en eerlijk gezegd weet ik niet of ik het daar leuk zal gaan vinden. Ik heb het idee dat het een beetje Jetset-achtig is... Niet echt mijn ding, natuurlijk, maar volgens mij hebben ze een mooi strand en het is iets nieuws!
Abonneren op:
Reacties (Atom)