Het moet niet gekker worden, maar ik slaap opnieuw een
nacht door en maar liefst tot 8:15 uur!
We rommelen lekker aan: ik schrijf het blog van de dag
ervoor en eet op bed mijn yoghurt met muesli. Mark haalt koffie bij ‘zijn’
Starbucks en de jongens zitten waarschijnlijk op een beeldscherm. Ik hoor en zie ze (bijna)
niet en ik vind dat wel even prima!
Ik lak snel mijn nageltjes met mijn nieuwe Sally Hanssen
nagellak (hij is íets aan de oranje kant. Lekker zomers, zullen we maar zeggen
en komt goed van pas bij Nederlandse feestjes. Morgen is het Bevrijdingsdag:
komt mooi uit ! ;) )
Mark heeft alle spullen gepakt: heerlijk!, zo’n pro-actieve
man (en eerlijk is eerlijk: hij heeft aan alles gedacht en heeft voor ons een
lekkere salade gemaakt en voor de jongens een bammetje)
Hij heeft ook de route al uitgestippeld. Dat is geen
ingewikkelde vandaag, dus ik hoef maar met een half oog op de weg te letten.
Ondertussen zien we mooie villa’s afgewisseld met een wildgroei aan allerlei
winkels en shops, en “mobile homes’, of zoals ik van Regina (mijn vriendin uit Atlanta) heb geleerd: Trailers (en
daarin woont Trailer Trash).
Je ziet best wat armoede onderweg. Zo staan er bedelaars
bij de verkeerslichten. Ze zien er niet uit als junks, misschien hebben ze
gewoon pech gehad… Ik heb al een keer God’s Zegen ontvangen toen ik iemand geld
gaf.(Pfff, ík blij met die zegen…!)
We rijden door en het begint te regenen. Regen komt uit
wolken, dus ja, het is ook bewolkt. Mark heeft flink de pest in en is ‘not
amused’…
We vinden in Clearwater snel een parkeerplekje. Dat kost
$ 20,00. Eigenlijk zelfs $ 30,00 (we staan nu in een overdekte garage en aan de
overkant is er een gewone ‘parking lot’ buiten), maar het meisje zegt dat we de
auto mogen laten staan. Mooi!
Mark is nog steeds niet te genieten ( “Dit is toch niet
te geloven!!!”) en we lopen naar het stalletje van Little Toot. Het is 12:30
uur en de boot van 13:00 zit vol. We reserveren plekken op de boot van 15:00
uur.
De jongens en ik gaan eerst plassen en Mark haalt de
spullen.
Op naar het strand! We besluiten 2 stoelen en zo’n
overkapping te huren (kost ook al $ 30,00, ze weten hun prijzen wel te
verzinnen hier) en we smeren ons in.
En ondertussen breekt het open en de zon is behoorlijk
warm! Af en toe is er weer wat bewolking, maar eigenlijk is dat wel lekker,
aangezien het in de zon echt wel warm is!
De mannen duiken meteen de zee in.
We zijn zo’n 2,5 uur aan het strand en gaan dan naar
Little Toot. Veel Nederlanders aan boord vandaag. Het is even varen, maar dan komen we in de
Golf van Mexico.
Het is altijd zoeken naar de dolfijnen, aangezien ze niet
in een bassin opgesloten zitten. Het cache motto : “Even zoeken, snel gevonden”
gaat vandaag ook op, want na een poosje dobberend op de Golf, zien we een
aantal vinnen. We zien er eerst 3 en dan zelfs 5!
Ze zwemmen dicht bij het strand en vanwege de zandbanken
kunnen we niet dichterbij komen.
We gaan ze ‘lokken’ door met de boot een bepaalde
golfslag te maken. Dat noemen ze een ‘wake’.
De dolfijnen vinden het vaak leuk hierin
te zwemmen.
En ja hoor, ze gaan ons volgen!
Ons maak je niets meer wijs (…), dus wij hadden al een
plekje achteraan de boot bemachtigd en hadden een prima uitzicht! We vonden het
vooral leuk dat de jongens dit nu eens hebben meegemaakt. Vorig jaar zagen we
ze nl. lang zo goed niet als nu. We hadden ze zelfs een handje kunnen geven!
We zien ze dus echt heel goed en zien ze ook onder water.
Eentje zwemt zelfs op zijn rug een stukje mee. En het schattigst van alles was,
was dat er een baby dolfijntje mee zwom, echt zó leuk!
Ze zwemmen een poosje mee en dan vinden ze het wel weer
genoeg.
[Er staat hier in
Clearwater ook het aquarium met de bekende dolfijnen Winter&Hope. Ik weet
er niet zo veel van, behalve dat het gaat om een dolfijn die haar staart kwijt
is geraakt en nu een protese-staart heeft. Hier zijn ze dól op het verhaal. Er zijn
zelfs 2 films van gemaakt. Na ons bezoek aan SeaWorld vorig jaar heb ik wat
onderzoek gedaan. De orka’s (Killer Whales) zijn met enige regelmaat zeer
gewelddadig en hebben in de loop van de jaren een aantal verzorgers gedood. De conclusie
is, dat het waarschijnlijk komt uit frustratie, omdat ze in veel te kleine
bassins zitten. Ik ben geen kenner, maar ik heb sowieso altijd een beetje
moeite met dieren in hokjes. Eenmaal in dierentuinen vind ik het wel leuk, maar
het beeld van die ene leeuw of panter die maar heen en weer loopt….ik vind het
een lastig onderwerp.
Ik denk dat Mark
dat ook vindt, want het is onuitgestroken duidelijk dat we daar allebei niet
naar toe hoeven…]
Na de boottocht hebben we nog een heerlijk uurtje aan het
strand. Mark en ik doen strandtennis (hoe heet dat eigenlijk???) en halen
steeds nét de 40x niet. Blijven oefenen!
We willen eten bij de Roly Poly en Mark vraagt zich af of
dat niet alleen een lunchtent is. Jeetje ja, dat zal vast wel! Onze ‘vaste’ RP
is Atlanta ging ook ’s avonds dicht.
We gaan op zoek, maar kunnen het niet vinden…We besluiten
om te keren, en dan ineens zie ik ‘m. ja hoor, hij is dicht! We komen tot de conclusie
dat dit gewoon ons Atlanta-ding is… so don’t
mess with it!!! Ze hadden hier niet
eens mijn Roly (Peachtree Melt, OMG zó lekker!!!)
We overleggen snel wat we dan gaan doen met eten. We zijn
zanderig en hebben niets warms bij ons (in de restaurants staat de airco aan en
dat is best chilly in je korte broek en blote armen) en we hebben ook gewoon
niet zo’n zin. Dus ja hoor, we gaan weer naar de Publix voor een broodje. We moesten
toch nog boodschappen doen. En zo belanden we bij the pool met een lekker
broodje en een biertje. Proost!
De jongens nemen een duik en ik wil gaan douchen. Maar ik
doe eens gek en trek mijn kleren uit: BOM ME TJE!!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten