ST. PETE’S- REDINGTON BEACH 6 MEI 2015

Voordat de wekker gaat om 7:45 uur zijn Mark en ik allebei al wakker. We hebben matig geslapen.

We laten de airco niet de hele dag aan en ’s avonds gaat hij zeker uit, maar ik vind het toch te warm. Met de airco aan is het weer te koud… even iets op verzinnen.

We gaan ieder ons gangetje en op tijd zijn we klaar voor vertrek.

Het is zó aangereden en het is even kijken waar het is en waar we (legaal) kunnen parkeren. Veel parkeerplaatsen zijn voor residents en soms is het onduidelijk of wij er mogen parkeren of niet.

Als we het strand oplopen zien we al één andere yogini en de yoga instructor.

Met de mannen zoek ik een plaatsje op het strand en sluit me dan aan bij de andere yogalui.

We doen de les met in totaal 8 mensen en één stel komt uit Oklahoma. Zij dachten dat ze van ver kwamen, ha ha, tot ik vertelde dat ik uit Nederland kwam. Dat was grappig!

De les wordt rustig opgebouwd en het is toch afwachten wat het niveau van de les is. Het is een gemiddelde les, met een aantal aangegeven aanpassingen voor wie dat nodig heeft of juist een stapje verder voor wie dat wil. Een prettige les van 1 ¼ uur. We begonnen in de schaduw en eindigden in de zon, wow!

Bijzonder hoor, yoga op het strand. Het was verder heel rustig en je hoort natuurlijk de zee ruisen. Heerlijk! Ik wou dat ik dit vaker kon doen!

Na de les houden we een relaxte ‘strandatie’. Zonnen, zwemmen, beachtennis, lezen…

Schrijf ik eerder nog dat Mark ook niet zo nodig naar het Aquarium hoeft, stelt hij nu voor om te gaan! Ik betrap mezelf erop dat ik tóch wel nieuwsgierig ben naar Winter… Zo gaat dat dus...

Maar, ik heb geen zin om van het strand weg te gaan, dus we blijven hier.

Zo rond 14:00 uur is het wel genoeg geweest en we brengen de spullen naar de auto. Aan de overkant zit een restaurant aan het water: “Sea Breeze” en aangezien we nog moeten lunchen…

Mark heeft de mahi mahi taco’s, Flynn een kipburger (broodje met échte kipfilet: geen separatorvlees gelukkig) en Morris en ik delen een salade met fetakaas en gegrilde kipfilet. (op de menukaart klinkt het veel lekkerder dan dat ik het nu vertel…)

Vooraf tikken Mark en ik nog 2 Margarita’s weg. Ze zijn niet zo sterk, maar wel lekker!

Na het eten gaan we naar de Walmart. Mark heeft geen ene je-weet-wel zin (hij houdt niet van winkelen of shoppen, jammer voor mij!), maar Morris en ik vinden dit wel interessant. Deze winkel is gigantisch! Gelukkig zijn onze supermarkten niet zo groot, anders zou ik daar een dagtaak aan hebben!

We vullen ons wagentje met allerlei spulletjes die we voor thuis meenemen. De nodige snoepertjes voor vriendjes belandden ook in de kar, evenals de ‘lipsmack’ voor de meiden van Joyce. (aardigheidje).

Het is, denk ik, wel goedkoper dan Publix, maar toch schrik ik stiekem van de rekening…

Het tikt toch allemaal lekker aan…

We rijden naar huis, via een klein omweggetje via de Starbucks, en laden uit. Het zijn weer heel wat tasjes…

De jongens duiken het zwembad in en Mark en ik chillen wat in en rond het huis/zwembad.

Vanavond is het plan om nu eens NIET weg te gaan en hier te bbq-en. Lekker hoor, een rustig avondje.

Morgen gaan we naar Honeymoon Island en Caladesi Island. Mark wil hier een kano huren. Ik ben natuurlijk niet zo’n held. Ik denk aan de verhalen van vorig jaar (haai vlakbij) en we gaan dan ook door de mangrove bossen varen (brr… stel dat er een grote spin zit of een slang!)

Nou ja, verstand op nul en proberen er van te genieten. Ze zullen het vast niet aanbieden als het gevaarlijk zou zijn (dit hou ik mezelf maar voor…)

’s Avonds willen we dan naar Tropicana Field voor een baseball wedstrijd van de Tampa Bay Devil Rays!

Nog snel even het Amerikaanse volkslied uit mijn hoofd leren (dit wordt altijd gespeeld vóór de wedstrijd. Iedereen gaat staan met hun hand op het hart) en de 7th inning strech!

Voor wie mee wil zingen hier de tekst van het eerste couplet van The Star Spangled Banner (National Anthem):

O say can you see by the dawn's early light,
What so proudly we hailed at the twilight's last gleaming,
Whose broad stripes and bright stars through the perilous fight,
O'er the ramparts we watched, were so gallantly streaming?
And the rockets' red glare, the bombs bursting in air,
Gave proof through the night that our flag was still there;
O say does that star-spangled banner yet wave,
O'er the land of the free and the home of the brave?

En natuurlijk da nook de tekst van het refrein van Take me out to the Ball Game (7th inning stretch):

Take me out to the ball game,
Take me out with the crowd;
Buy me some peanuts and Cracker Jack,
I don't care if I never get back.
Let me root, root, root for the home team,
If they don't win, it's a shame.
For it's one, two, three strikes, you're out,
At the old ball game.

Redington Beach

Mark aan de steak

Beachyoga (het kleinste vrouwtje ben ik!)

Margarita bij Sea Breeze

we doen een cook-out!